قوم وى نيز از اين دين پيروى كنند و كسى كه او را به نصرانيت خوانده بود مردى از طايفهء غسان بود كه از شام پيش وى آمده بود و حميريان به مرد غسانى تاختند و او را بكشتند و تبع بن حسان از جنزدگى شفا يافت و از همه كس به كار نجوم داناتر بود و از همه عالمان زمانه خردمندتر بود و از حوادث سلف و خلف بيشتر سخن مىكرد . و چون تبع بن حسان بن تبع به پادشاهى رسيد قوم حمير و عربان مهابت وى را در دل گرفتند و وى خواهرزادهء خويش حارث بن عمرو بن حجر كندى را با سپاهى بزرگ سوى ديار معد و حيره و ديار مجاور آن گسيل داشت و او سوى نعمان بن امرؤ القيس بن شقيقه شد و جنگ انداخت و نعمان و گروهى از خاندان وى را بكشت و ياران او را منهزم كرد و منذر بن نعمان اكبر و مادرش ماء السماء كه زنى از قوم نمر بود بگريختند و پادشاهى از خاندان نعمان برفت و حارث بن عمرو شاهى از آنها بگرفت . ولى هشام گويد كه پس از نعمان پسرش منذر بن نعمان پادشاه شد و مادر وى هند دختر زيد مناة بن زيد الله بن عمرو غسانى بود و مدت پادشاهى منذر چهل و چهار سال بود ، هشت سال و نه ماه به روزگار بهرام گور پسر يزدگرد و هيجده سال به روزگار يزدگرد پسر بهرام و هفده سال به روزگار فيروز پسر يزدگرد . و پس از منذر پسر وى اسود بن منذر به پادشاهى رسيد و مادر وى هر دختر نعمان از فرزندان هيجمانه دختر عمرو بن ابى ربيعة بن ذهل بن شيبان بود و همو بود كه بيست سال در اسارت پارسيان بود و مدت پادشاهى اسود بيست سال بود ، ده سال به به روزگار فيروز پسر يزدگرد و چهار سال به روزگار بلاش پسر يزدگرد و شش سال به روزگار قباد پسر فيروز .